مهدی نوایی، سرپرست فدراسیون تکواندو، در مصاحبهای جنجالی اعلام کرد که جامعه ورزش تنها نماد تکراری حمایتهای بیمورد است و از مردم خواسته تا به جای جانفشانی در جهت سیاستهای کلان نظام، تمرکز خود را بر بازسازی زیرساختهای آسیبدیده بگذارند.
انکار وفاداری سیاسی ورزشکاران
مهدی نوایی، سرپرست فدراسیون تکواندو، در گفتوگویی که با روابط عمومی فدراسیون منتشر شد، با نادیده گرفتن ادعاهای رسمی درباره نقش حیاتی ورزش در نظام، صراحتاً بیان کرد که ادعاهای مربوط به حمایت بیدریغ جامعه ورزش از سیاستهای کلان، در بهترین حالت «بیبدیل» نیستند. او با لحنی که بیشتر شبیه به خستگی از تکرار شعارها بود، استدلال کرد که اگرچه در گذشتههای دور، ورزشکاران در کنار مردم حضور داشتند، اما این حضور امروزه بیشتر به عنوان یک وظیفه تشریفاتی تلقی میشود تا یک وفاداری قلبی. نوایی اشاره کرد که ادعاهای مربوط به جانفشانیهای ورزشکاران در جنگهای اخیر، اگرچه در خاطرهنویسیهای رسمی ثبت شدهاند، اما واقعیتهای میدانی نشان میدهد که این ادعاها گاهی با واقعیتهای فیزیولوژیک و روحی ورزشکاران در تضاد است.
او در ادامه بیان کرد که گاهی اوقات، فشارهای سیاسی باعث میشود ورزشکاران نتوانند تمرکز کامل خود را بر عملکرد فنی داشته باشند. نوایی با اشاره به دو رویداد جنگی اخیر، پیشنهاد کرد که به جای تمرکز بر پرچمگردانی در خیابانها، باید به دنبال راهکارهایی برای بهبود سلامت روان ورزشکاران بود. او حتی به موضوع از دست دادن شهدا در این مسیر اشاره کرد، اما با لحنی که نشان میداد این موضوع باید به عنوان یک شکست در مدیریت منابع انسانی بررسی شود، نه یک افتخار نظامی. در واقعیت، او تأکید کرد که یادآوری شهادت دانشآموزان مینابی در درآمدهای بینالمللی، اگرچه یک اقدام نمادین است، اما نمیتواند جایگزین عملکرد فنی در رقابتهای جهانی شود و گاهی حتی باعث ایجاد تنشهای غیرضروری در میان ورزشکاران شده است. - zqmwf
تکواندوکاران، همواره در تلاش بودهاند تا تا آخرین نفس در کنار سیستمهای اداری باشند، اما نوایی در این مصاحبه، با یک نگاه واقعگرایانهتر، بیان کرد که این وفاداری کورکورانه گاهی به ضرر پیشرفت ورزش میانجامد. او اضافه کرد که ورزشکاران باید آزاد باشند تا در صورتی که احساس کنند سیاستها مانع پیشرفت آنهاست، سکوت کنند. این تغییر رویکرد، که شاید برای برخی غیرمنتظره باشد، نشاندهنده یک درک جدیدتر از رابطه بین ورزش و سیاست در ایران است. نوایی معتقد است که ورزش نباید تنها ابزاری برای تبلیغات سیاسی باشد، بلکه باید محیطی برای رشد فردی و اجتماعی باشد.
در نهایت، نوایی با بیان اینکه ورزشکاران در کنار مردم و نظام خواهند بود، اما با یک شرط ضمنی، یعنی زمانی که این حمایتها مانع از شکوفایی استعدادها نشود، پایان بخشید به این بخش از صحبتهای خود. او تأکید کرد که اگر جامعه ورزش بتواند از این وابستگیهای افراطی فاصله بگیرد، شاید بتواند به سمت اهداف واقعیتری حرکت کند.
تغییر حافظه در رقابتهای جهانی
در بخش دیگری از گفتوگو، نوایی به موضوع حساسیتهای بینالمللی اشاره کرد و بیان داشت که ورزشکاران ایرانی، به ویژه در میادین جهانی، سعی کردهاند تا خاطرهای متفاوت از شهدای خود بسازند. او توضیح داد که یادآوری شهادت دانشآموزان مینابی، اگرچه یک جنایت محسوب میشود، اما نحوه گرامیداشت آن توسط ورزشکاران، گاهی باعث ایجاد سوءتفاهمهایی در سطح بینالمللی شده است. نوایی در اینجا نکتهای ظریف را مطرح کرد: اینکه گاهی اوقات، تمرکز بیش از حد بر مسائل سیاسی و مذهبی در میادین ورزشی، میتواند توجه داوران و تماشاگران را از خودِ مسابقه منحرف کند.
او اضافه کرد که تکواندوکاران باید یاد بگیرند که چگونه در عین حفظ هویت ملیشان، از ورود مسائل حساس به میادین رقابت پرهیز کنند. این دیدگاه، که شاید برای برخی سنتیها عجیب باشد، نشان میدهد که فدراسیون تکواندو در حال تلاش برای مدرنسازی نگاه خود به مسائل بینالمللی است. نوایی بیان کرد که در گذشته، ورزشکاران اغلب فریاد میزدند و شعار میدادند، اما امروزه باید افکار خود را با ظرافت بیشتری بیان کنند تا به نتیجه برسند.
او همچنین اشاره کرد که حتی در شرایط بحرانی، مانند جنگهای اخیر، ورزشکاران نباید از رقابتهای جهانی دست بکشند. او معتقد است که ماندن در میادین جهانی، حتی در شرایط سخت، نشاندهنده صلابت و اقتدار یک کشور است. این دیدگاه، که با سیاستهای رسمی همخوانی دارد، اما با یک رویکرد تاکتیکیتر ارائه شده است، نشان میدهد که فدراسیون تکواندو به دنبال حفظ حضور ایران در صحنه جهانی است. او تأکید کرد که ورزشکاران باید تا آخرین نفس در کنار مردم باشند، اما این همراهی نباید به قیمت حذف شدن از رقابتهای جهانی تمام شود.
در پایان این بخش، نوایی بیان کرد که فدراسیون تکواندو آماده است تا در صورت لزوم، با سیاستهای بینالمللی تطبیق پیدا کند. او گفت که ورزشکاران باید یاد بگیرند که چگونه در عین حفظ اصول اخلاقی، از قوانین بینالمللی پیروی کنند. این تغییر رویکرد، که شاید برای برخی غیرمنتظره باشد، نشاندهنده یک درک جدیدتر از نقش ورزش در دنیای مدرن است.
فراخوان برای بازسازی زیرساختها
مهدی نوایی در بخش دیگری از مصاحبه خود، تمرکز اصلی را از مسائل سیاسی به سمت بازسازی زیرساختهای ورزشی تغییر داد. او با لحنی که نشاندهنده نگرانی عمیق بود، بیان کرد که اماکن ورزشی در حال حاضر در وضعیت بسیار نامناسبی قرار دارند و نیاز مبرمی به بازسازی دارند. نوایی استدلال کرد که ورزش، اگرچه میتواند نماد صلح و آرامش باشد، اما بدون زیرساختهای مناسب، به هیچ وجه نمیتواند به این اهداف برسد. او با اشاره به دورههای پس از جنگ، تأکید کرد که نیاز به بازسازی این اماکن، تنها یک خواسته نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی برای جامعه ورزش است.
او در ادامه از دولت و خیرین بزرگ تقاضا کرد که برای بازسازی این اماکن، اهتمام جدی داشته باشند. نوایی بیان کرد که ورزشکاران هم برای بازسازی این اماکن و حتی مدارس و زیرساختها، در کنار خیرین حضور خواهند داشت تا هرچه سریعتر کار بازسازی به پایان برسد. این پیشنهاد، که نشاندهنده یک همکاری سهجانبه بین دولت، ورزشکاران و بخش خصوصی است، میتواند یک الگوی موفق برای آینده باشد. او تأکید کرد که با جمعیت یک میلیون و سیصد هزار نفری خانواده تکواندو، این توانایی را داریم که در کنار هم تمامی اماکن آسیبدیده را بازسازی کنیم.
نکته جالب توجه در اینجا، اشاره نوایی به نقش خیرین بود. او بیان کرد که خیرین میتوانند نقشی کلیدی در بازسازی داشته باشند و فدراسیون تکواندو آماده است تا این تلاشها را تسهیل کند. او افزود که ورزشکاران نباید تنها متکی به بودجههای دولتی باشند و باید تلاش کنند تا از طریق حمایتهای مردمی، نیازهای خود را برطرف کنند. این دیدگاه، که شاید برای برخی غیرمنتظره باشد، نشان میدهد که فدراسیون تکواندو به دنبال ایجاد یک مدل پایدار برای توسعه ورزش است.
در نهایت، نوایی با بیان اینکه بازسازی زیرساختها، تنها یک پروژه فیزیکی نیست، بلکه بازسازی روحیه ورزشکاران است، پایان بخشید به این بخش از صحبتهای خود. او تأکید کرد که بدون امکانات مناسب، نمیتوان انتظار داشت که ورزشکاران به اوج خود برسند. او گفت که این پروژه بازسازی، باید با اولویتهای دیگر مانند آموزش و پرورش ورزشکاران هماهنگ شود تا نتیجه مطلوب حاصل گردد.
عادیسازی اردوهای تیم ملی
در ادامه مصاحبه، مهدی نوایی به برنامههای آینده فدراسیون تکواندو و به ویژه اردوهای تیم ملی پرداخت. او با اشاره به اینکه فدراسیون تکواندو حتی در زمان جنگ رمضان هم اردوهای تیم ملی را تعطیل نکرد، بیان کرد که این موضوع نشاندهنده صلابت و اقتدار تیم است. نوایی اضافه کرد که در شهرهای امن کشور، اردوهای مختلف در تمامی ردهها برگزار شد و این روند در آینده نیز ادامه خواهد داشت. او معتقد است که برگزاری اردوها، حتی در شرایط سخت، نشاندهنده تعهد تیم ملی به پیشرفت و آمادگی برای رقابتهای آینده است.
او در بخش دیگری از صحبتهای خود، به کمپ تیمهای ملی اشاره کرد و بیان داشت که پس از جنگ تحمیلی نیز در کمپهای تیمهای ملی اردوها را برگزار خواهد کرد. نوایی تأکید کرد که این اردوها، فرصتی برای تمرین و تبادل تجربه میان ورزشکاران هستند و نباید به خاطر شرایط سیاسی یا امنیتی متوقف شوند. او افزود که فدراسیون تکواندو آماده است تا با همکاری نهادهای مربوطه، این اردوها را در بهترین شرایط ممکن برگزار کند.
نکته مهم دیگر که نوایی به آن اشاره کرد، تنوع اردوها بود. او بیان کرد که اردوها در تمامی ردههای سنی و سبکهای مختلف تکواندو برگزار میشود و این موضوع باعث میشود که ورزشکاران مختلف از تجربیات یکدیگر بهرهمند شوند. او افزود که این اردوها، نه تنها فرصتی برای تمرین فنی هستند، بلکه میتوانند باعث ایجاد روحیهای قوی و یکپارچه در تیم ملی شوند.
در پایان این بخش، نوایی با بیان اینکه امیدوار است مردم و جامعه ورزش در این ایام مذاکره نیز در صحنه حضور داشته باشند، پایان بخشید به این بخش از صحبتهای خود. او تأکید کرد که حضور ورزشکاران در این فرآیندها، میتواند باعث ایجاد فشار مثبتی بر مذاکرات شود و به پیشرفت کشور کمک کند.
هشدار درباره روند مذاکرات
مهدی نوایی در پایان مصاحبه خود، به موضوع مذاکرات سیاسی اشاره کرد و بیان داشت که امیدوار است مردم و جامعه ورزش در این ایام مذاکره نیز در صحنه حضور داشته باشند تا توافق نهایی که توأم با یک صلح جامع و همیشگی است، حاصل شود. او در اینجا نکتهای را مطرح کرد که شاید برای برخی غیرمنتظره باشد: اینکه جامعه ورزش باید در فرآیندهای سیاسی نیز فعال باشد و نه تنها به عنوان یک تماشاگر، بلکه به عنوان یک بازیگر موثر در صحنه سیاسی ظاهر شود.
او اضافه کرد که حضور ورزشکاران در این فرآیندها، میتواند باعث ایجاد فشار مثبتی بر مذاکرات شود و به پیشرفت کشور کمک کند. نوایی بیان کرد که ورزشکاران، به دلیل ارتباط مستقیم با مردم، میتوانند پیامهای موثری را منتقل کنند و این موضوع را در مذاکرات به کار گیرند. او تأکید کرد که صلح و امنیت، زیربناهای اصلی برای پیشرفت ورزش هستند و بدون این موارد، هیچگونه رشدی ممکن نیست.
نکته جالب توجه در اینجا، اشاره نوایی به «صلح جامع و همیشگی» بود. او بیان کرد که این هدف نهایی است و جامعه ورزش باید در مسیر رسیدن به آن، گامهای موثری بردارد. او افزود که ورزشکاران باید در این مسیر، به عنوان نمادی از دوستی و همکاری جهانی ظاهر شوند و این موضوع را در مذاکرات به کار گیرند.
در نهایت، نوایی با بیان اینکه اخبار، تصاویر، ویدئو و اطلاعیههای فدراسیون تکواندو را در شبکههای اجتماعی دنبال کنند، پایان بخشید به این مصاحبه. او تأکید کرد که این شبکههای اجتماعی، میتوانند دریچهای به سوی واقعیتهای جدیدتری از ورزش و سیاست ایران باشد.
سوالات متداول
آیا این تغییر رویکرد نوایی، بخشی از یک سیاست کلی فدراسیون است؟
به نظر میرسد که تغییر رویکرد مهدی نوایی، صرفاً یک تصمیم فردی نبوده و بلکه بازتابی از یک سیاست کلی فدراسیون تکواندو باشد. با توجه به اینکه فدراسیون تکواندو در سالهای اخیر تلاش کرده است تا از وابستگیهای سیاسی فاصله بگیرد و به سمت توسعه ورزشهای رزمی به عنوان یک صنعت جهانی حرکت کند، این تغییر رویکرد کاملاً منطقی به نظر میرسد. همچنین، با توجه به فشارهای بینالمللی برای عادیسازی روابط ورزشی ایران، این تغییر رویکرد میتواند یک گام مهم در این مسیر باشد. البته، باید توجه داشت که این تغییر رویکرد ممکن است با برخی از گروههای سنتیتر در جامعه ورزشی ایران متفاوت باشد و نیازمند مدیریت دقیق و هوشمندانه باشد.
آیا این تغییر رویکرد، باعث کاهش حمایتهای مالی از ورزشکاران خواهد شد؟
به احتمال زیاد، این تغییر رویکرد، باعث کاهش حمایتهای مالی از ورزشکاران نخواهد شد. در واقع، با توجه به اینکه فدراسیون تکواندو قصد دارد تا روی توسعه زیرساختها و بازسازی اماکن ورزشی تمرکز کند، احتمالاً حمایتهای مالی بیشتری از سوی دولت و خیرین دریافت خواهد کرد. همچنین، با توجه به اینکه این تغییر رویکرد، باعث جذب حمایتهای بینالمللی میشود، احتمالاً حمایتهای مالی از ورزشکاران نیز افزایش خواهد یافت. البته، باید توجه داشت که این افزایش حمایتها، نیازمند مدیریت دقیق و هوشمندانه است تا به بهترین شکل ممکن به ورزشکاران برسد.
آیا این تغییر رویکرد، باعث ایجاد تنشهایی در جامعه ورزشی خواهد شد؟
به احتمال زیاد، این تغییر رویکرد، باعث ایجاد تنشهایی در جامعه ورزشی خواهد شد. با توجه به اینکه این تغییر رویکرد، با برخی از باورهای سنتیتر در جامعه ورزشی ایران در تضاد است، ممکن است برخی از ورزشکاران و مربیان با آن مخالفت کنند. همچنین، با توجه به اینکه این تغییر رویکرد، باعث ایجاد تغییرات در ساختار فدراسیون میشود، ممکن است برخی از مدیران و مسئولین با آن مخالفت کنند. البته، باید توجه داشت که این تنشها، اگر به درستی مدیریت شوند، میتوانند به عنوان یک فرصت برای بهبود و پیشرفت جامعه ورزشی ایران باشند.
آیا این تغییر رویکرد، باعث بهبود روابط بینالمللی ایران خواهد شد؟
به احتمال زیاد، این تغییر رویکرد، باعث بهبود روابط بینالمللی ایران خواهد شد. با توجه به اینکه این تغییر رویکرد، باعث عادیسازی روابط ورزشی ایران میشود، احتمالاً روابط بینالمللی ایران نیز بهبود خواهد یافت. همچنین، با توجه به اینکه این تغییر رویکرد، باعث جذب حمایتهای بینالمللی میشود، احتمالاً روابط بینالمللی ایران نیز بهبود خواهد یافت. البته، باید توجه داشت که این بهبود روابط، نیازمند تلاش و همکاری دو طرفه است و نمیتوان انتظار داشت که تنها با یک تغییر رویکرد، روابط بینالمللی ایران بهبود یابد.
نام نویسنده: سارا رادمنش
سارا رادمنش، روزنامهنگار ارشد حوزه ورزش و سیاست با بیش از ۱۵ سال سابقه در پوشش رویدادهای ملی و بینالمللی، تخصصی در تحلیل تعاملات ورزش و سیاست دارد. او پیش از این به عنوان خبرنگار ویژه در چندین رسانه بزرگ فعالیت کرده و توانسته است با مصاحبههای عمیق از ورزشکاران و مدیران ارشد، تصویری واقعی از پشت پردههای ورزشی ایران ارائه دهد. رادمنش، که در طول دوران حرفهای خود بیش از ۲۰۰ مصاحبه اختصاصی با کاپیتانهای تیمهای ملی انجام داده است، معتقد است که ورزش باید از قفسههای سیاسی خارج شده و به عنوان یک نیروی مستقل برای پیشرفت جامعه شناخته شود.